Biżuteria z kamieniami - sposoby czyszczenia

28-08-2016

Możesz sama zadbać o to, żeby Twoja ulubiona biżuteria była lśniąca i pełna blasku. Istnieje kilka domowych metod, które można zastosować samej, bez konieczności udawania się do salonu jubilerskiego. Pierwszą z nich, która nie powinna zostać pominięta, jest gotowanie, które może okazać się niezwykle efektywne w przypadku niektórych typów kamieni. Gotowanie stosuje się jako ostatni krok w procesie czyszczenia pozwalający usunąć brud, jednak nie w przypadku wszystkich kamieni można zastosować tę metodę.
Kamieniami, które uznaje się za bezpieczne w gotowaniu to: diamenty, rubiny, szafiry, granaty, spinele, jadeity, topazy, turmaliny, kwarce i chryzoberyle.
Niektóre nie doznają termicznego szoku, który może się pojawić, kiedy kamień poddany jest ekstremalnej i nagłej zmianie temperatury. To może się zdarzyć, kiedy np. kamień zostanie nagle wrzucony do naczynia z wrzącą wodą. Taka nagła zmiana temperatury może powodować wewnętrzne pęknięcia w przypadku takich kamieni jak np. granat czy turmalin. W rzadkich przypadkach kamień może posiadać inkluzje, które mogą uchodzić za niebezpieczne.

Żeby bezpiecznie gotować biżuterię, należy przygotować naczynie z wodą i sitko. Włóż biżuterię do sitka a następnie sitko do wody dodając niewielką ilość detergentu - może to być zarówno proszek do prania, jak i płyn do mycia naczyń. Powoli doprowadź wodę do wrzenia, żeby uniknąć szoku termicznego i pozostaw gotującą się biżuterię na czas od 10 do 20 minut. Jeśli jest bardzo brudna, możesz użyć miękkiej szczoteczki.

Rubiny, szafiry i diamenty

Rubin i szafir dobrze znoszą radykalne procesy czyszczenia - mogą być bezpiecznie gotowane. Korundy mają 9 punktów w skali Mohsa, więc są również twarde. Diamenty ze swoimi 10 punktami twardości uważane są za bezpieczne w gotowaniu.

Szmaragd

Szmaragdy nie należą do twardych kamieni - w skali Mohsa mają od 7 i 1/2 do 8 punktów i często posiadają sięgające powierzchni pęknięcia. Najlepiej w przypadku szmaragdów zastosować metodę gorącej kąpieli z użyciem łagodnego detergentu i miękkiej szczoteczki.

Tanzanit

Kamień ten ma twardość od 6 do 7 punktów w skali Mohsa, ten brak twardości może powodować problemy, gdyż tanzanit ma tendencję do pęknięć oraz łupliwości. W przypadku tanzanitu pierwszą zasadą jest - nie gotować. Szok termiczny niemal na pewno zniszczy kamień. Trzeba go traktować z wyjątkową ostrożnością - myć w gorącej wodzie z mydłem za pomocą miękkiej szczoteczki.

Opal

Opale to kamienie składające się z krzemionki i wody. Od momentu, kiedy kamień został wydobyty, rozpoczyna się powolny proces wysychania. Sprawą kluczową przy dbaniu o ten kamień jest zapobieganie przed nadmiernym wysuszeniem. Niektóre opale tracą tak dużo wody, że zaczynają pojawiać się cieniutkie, podobne do pajęczynek pęknięcia. Noszenie opala jest najlepszą drogą do dbania o niego - absorbuje on wilgoć z ciała i powietrza i uzupełnia swój poziom wody. Posiadacze opali, którzy nie noszą ich regularnie powinni od czasu do czasu wkładać je na noc do słoika z wodą. Woda destylowana jest polecana, kiedy chce się mieć gwarancię, że minerały zawarte w miejscowej wodzie nie przedostaną się do opala.
Nie należy natłuszczać opala - olej ogranicza przepływ światła, niezbędnego składnika, dla zobaczenia gry kolorów. Z biegiem czasu olej sprawia, że kolory opala bledną. Nie powinien on być przechowywany w zamkniętym pudełku - należy dbać, aby miał dostarczony odpowiedni poziom wilgoci.

Perła

Naturalne perły są bardzo miękkie, mają tylko 2 i 1/2 do 4 punktów w skali Mohsa, dlatego wymagają szczególnej opieki. Perły nie powinny pozostawać nie przykryte (oczywiście za wyjątkiem sytuacji, kiedy są noszone), ponieważ kurz w środowisku zawiera cząsteczki kwarcu, którego twardość w skali Mohsa wynosi aż 7.
Perły powinny być przechowywane w przykrytym pudełku albo miękkim woreczku.
Jeśli już się zabrudzą, należy łagodnie wytrzeć je miękką ściereczką z baraniej wełny albo irchą. Należy jednak wziąć pod uwagę, że zbyt mocne, energiczne i częste czyszczenie może zniszczyć perłę. Jeśli zdarzy się, że np. sos od spaghetti, make-up, czy lakier do włosów zabrudzi perły, należy użyć szmatki zwilżonej niewielką ilością wody i delikatnie je wytrzeć tak szybko, jak to możliwe. Chociaż perły są bardzo porowate, nieczystości pozostaną przez jakiś czas na powierzchni zanim przenikną głębiej i w tym czasie należy reagować. Pozwala to bezpiecznie czyścić perły po nocnym wyjściu zanim zostaną z powrotem odłożone do przykrytego pudełeczka.
Niektóre kobiety mają wysoki poziom zakwaszenia organizmu - taki stan jest sygnalizowany np. czernieniem palców, na których noszone są złote pierścionki. Kiedy perły mają kontakt z ich skórą, kwasota zniszczy perłę. Najlepszym środkiem zapobiegawczym jest jest unikanie noszenia pereł bezpośrednio na skórze. Jeśli perły pomimo wszystko jednak mają kontakt ze skórą, czyszczenie ich po każdym założeniu jest koniecznością. Sytuacją - "Paragrafem 22" jest to, że wilgotność ciała i powietrza wpływa korzystnie na życie perły, gdyż składają się one w znacznej części z wody i chociaż mogą wyschnąć w ciągu lat, noszenie ich zapewnia im dłuższe życie.